reżyseria Wojciech Jerzy Has
scenariusz (wg powieści Jana Potockiego pod tym samym tytułem) Tadeusz Kwiatkowski
zdjęcia Mieczysław Jahoda
muzyka Krzysztof Penderecki
wykonawcy Zbigniew Cybulski, Iga Cembrzyńska, Joanna Jędryka, Kazimierz Opaliński, Aleksander Fogiel, Franciszek Pieczka, Ludwik Benoit, Barbara Krafftówna, Pola Raksa, Adam Pawlikowski, Beata Tyszkiewicz, Gustaw Holoubek, Leon Niemczyk, Zdzisław Maklakiewicz, Bogumił Kobiela, Elżbieta Czyżewska
nagrody Złote Pióro – nagroda Stowarzyszenia Prasy Zagranicznej w Hiszpanii – i nagroda CIDALC na MFF w San Sebastian, 1965
Wyróżnienie na MFF w Edynburgu, 1965
Medal Specjalny na MFF Fantastycznych i Grozy w Sitges, 1969
nagroda Krytyki Hiszpańskiej za najlepszy film dla kin studyjnych, 1971
WOJCIECH J. HAS, DLACZEGO WŁAŚNIE SARAGOSSA?, "EKRAN", 1964, NR 51
Potocki prowadzi w swej książce żart o wyraźnym podtekście filozoficznym. Powieść emanuje fantastyką, jednak przekazuje myśl głębszą. Kreśli obraz świata ironiczny, odsłaniający mechanizm stosunków międzyludzkich. A więc zabawa, lekka i wdzięczna, lecz nie tylko zabawa. Komedia, lecz komedia gorzka.
ALICJA LISIECKA, OBRONA SARAGOSSY, "POLITYKA", 1965, NR 10
Pobrzmiewa w "Saragossie" Jana Potockiego, a więc i u Hasa, tradycja XVII-wiecznego romansu łotrzykowskiego, ale to właśnie pozwala przystosować to świetne arcydzieło do potrzeb masowego odbiorcy kina w wieku XX (…). Znajdujemy tu jak najbardziej realny historyczny świat kupców, szlachciców, łotrzyków i magów. Znakomicie zrozumiany został w filmie klimat epoki Potockiego: uroki libertynizmu, potężna "voluptas" rządząca oświeceniową koncepcją miłości, drwina antyklerykalna, zmieszanie rzeczy wzniosłych i przyziemnych, dialektyczna jedność przeciwieństw: rozkoszy i śmierci, indywidualizmu i ubóstwienia rozumu.
okresy historyczne
